What are tags? You can give your posts a "tag", which is like a keyword. Tags help you find content which has something in common. You can assign as many tags as you wish to each post.
View posts by people in your network with tag humor
La gente (esa especie rara formada por el 99,9% de los seres humanos a los que la informática se la suda) no sabe lo que es Linux, ni tampoco lo que es Windows.
La gente sabe lo que es el Word, el Excel y el PowerPoint y el Emule y el PhotoShop y los juegos que tiene el crío de la familia para el ordenador y el CD que viene con el periódico el domingo.
Y te dirá:
“Si me cambias no se qué Sinux o Pimux y no me funciona el word, el powerpoint, y el photoshop y los juegos de mi hijo en el ordenador tampoco y el CD de la revista tampoco
… pues dejámelo como estaba con el windows -o con el XP ese que me han dicho que es mejor que el windows-, que antes si funcionaba y ahora no”.
Y contará esta historia: “Me pusieron el Pimux o el Simux y no me funcionaba nada y tuve que poner el windows otra vez.”.
Os irmans Bécquer publicaron no século XIX un libro con ilustracións pornográfico-satíricas da corte borbónica. O libro está composto por 89 acuarelas nas que a raiña Isabel II participa en orxías e o rei é sodomizado. O clero tamén aparece reflexado nestas particulares 'viñetas'. Fonte: http://www.20minutos.es/galeria/3057/0/0/
Robert Crumb ( Filadelfia, Pensilvania, 30 de agosto de 1943) é un artista e ilustrador estadounidense. Foi un dos fundadores do cómic underground e é cecais a figura mais destacada de dito movimento. Ainda que é un dos mais coñecidos autores de cómic, a sua carreira se desenvolveu sempre ao marxe da indústria. (wikipedia)
Segundo indica o ecoloxista Chris Goodall, é preferible acudir ao supermercado a realizar as compras habituais en coche que camiñando, pero non penses
que é pola túa comodidade. Para chegar a tal afirmación, o ecoloxista calculou o gasto enerxético dunha persoa que acode ao seu establecemento habitual andando e tivo en conta todo o que move este simple feito e o que del se deriva.
O consumo enerxético que realiza o consumidor en cuestión provén dos alimentos que se procesan na industria, a maior consumo enerxético maior é a fame e maior é a maquinaria industrial que se move para satisfacer a necesidade do consumidor. Esta maquinaria contamina ata catro veces máis do que o faría un coche que acode a devandito establecemento.
A resposta á pregunta queres contribuír na loita contra o arrequecemento da Terra?, podería ser: acode ao supermercado en coche.
O simple feito de sobrealimentarse xera unha gran cantidade de contaminantes verteduras á atmosfera e en consecuencia, en prol do arrequecemento global. A contaminación ambiental tradúcese en enerxía, practicamente todos os alimentos teñen tras de si un ronsel de contaminación, ata se son ecolóxicos, claro que se son da propia horta a cousa cambia, pero por norma xeral, os produtos que compramos proveñen de distintas partes do mundo e só o transporte xera unha incrible cantidade de CO2 e demais
contaminantes.
Segundo mostra a publicación Times Online, un quilo de carne consumido xerou nada menos que 36 quilos de gases que favorecen o arrequecemento global. Cecais, reformularse os cambios necesarios para que os alimentos non xeren tales cantidades de desperdicios sexa algo practicamente inviable que repercutiría en toda a economía mundial pero ata entón que?, imos en coche ao supermercado?
O artigo publicado en Times On Line é sumamente interesante e fainos reflexionar sobre a orixe real de moitos dos gases e contaminantes que propician o arrequecemento global. Esta é unha das fatais consecuencias da globalización gastronómica.
Este vídeo demostra os poderosos conservantes, aditivos e demais
sustancias que utiliza a cadea de comida rápida McDonald´s nos
produtos que ofrecen aos consumidores, pero especialmente destacamos
a resistencia do Big Mac e das tradicionais patacas fritas.
No experimento en cuestión introdúcense en varios tarros de cristal
algunhas das hamburguesas que podemos adquirir en McDonald´s, a
chamada Cuarto de libra, o Big Mac, Chiken McGrill, etc. Tamén se
introducen dous tipos de patacas fritas, as clásicas que adoitan
ofrecer e outras de tamaño extra moi grosas. Non perdades detalle
sobre o proceso que se desenvolve no vídeo, no que nos mostran o estado
destes alimentos ao cabo dunha, dous, tres e ata 10 semanas logo de
habelos introducido no tarro.
O premio á conservación lévano as patacas fritas, que logo de pasar
10 semanas, teñen unha aparencia que se podería dicir "comestible",
aínda que dubidamos moito que sexa así.
En canto ás hamburguesas, a máis resistente foi a abandeirada
da cadea, xa que foi a última en mostrar os signos de descomposición pertinentes. Sen dúbida, este vídeo fai que se pense duas veces antes de acudir a comer
a McDonald´s.
E para terminar, a publicidade masi antiga do McDonald´s. Como unha porquería de tal calibre deu de si para construir un imperio, e un dos grandes misterios da historia da humanidade.
E se non o podes crer, aqui vai o documento gráfico:
Agora falando a serio... Será que esqueceron algún cero (0) ou a xente vai ter que aprender a ler entre linhas, como no franquismo, ante tanto descaro na manipulación informativa?
Soa o teléfono... - ¿Dígame? - Bos días, ¿podería falar co titular da liña? - Son eu mesmo - ¿Dime o seu nome por favor? - Juan Luís - Señor Juan Luís, chámolle de Timofónica para ofrecerlle a promoción de instalar unha liña adicional na súa casa onde vostede terá dereito a... - Desculpe a interrupción, pero, exactamente ¿quen é vostede? - O meu nome é Judith Maciel, de Timofónica e estamos chamando... - Judith, descúlpeme, pero para a nosa seguridade gustaríame comprobar algúns datos antes de continuar a conversación, ¿impórtalle? - ...Non hai problema señor - ¿Desde que teléfono chámame? Na pantallita do meu só pon "NUMERO PRIVADO" - 1004 - ¿Para que departamento de Timofónica traballa? - Telemarketing Activo - ¿Vostede ten número de traballadora de Timofónica? - Señor, descúlpeme, pero creo que toda esa información non é necesaria... - Entón terei que colgar porque non teño a seguridade de falar cunha traballadora de Timofónica - Pero eu pódolle garantir... - Ademais, eu sempre estou obrigado a dar os meus datos a toda unha lexión de empregados sempre que chamo a Timofónica para calquera cousa. - Está ben...o meu numero é 34591212 - Un momento mentres o verifico, non se retire Judith. (Dous minutos) - Un momento por favor, non se retire Judith (Cinco minutos) - ¿Señor? - Só un pouco máis, por favor, os nosos sistemas están lentos hoxe. - Pero...señor... - Si, Judith, grazas pola espera. ¿Cal era o asunto da súa chamada? - Chámoo de Timofónica, estamos chamando para ofrecerlle a nosa promoción Liña Adicional, na que vostede ten dereito a unha liña adicional. ¿Vostede estaría interesado, D. Juan Luís? - Judith, vou ter que pasarlle coa miña muller, porque é ela quen decide sobre a alteración ou adquisición de plans de Timofónica. Por favor, non se retire. (Coloco o auricular do teléfono diante dun altofalante da cadea de música e poño o CD de Caribe Mix 2004 co Repeat activado. Sabía que algún día, esa droga de música sería útil. Logo de soar o CD enteiro, a miña muller atende o teléfono): - Desculpe pola espera, grazas...Pódeme dicir o seu teléfono pois na pantallita do meu só aparece "NUMERO PRIVADO". - 1004 - ¿Con quen estou falando? - Judith - ¿Judith que máis? - Judith Maciel (xa demostrando certa irritación na voz) - ¿Cal é a súa numero de traballadora de Timofónica? - 34591212 (mais irritada aínda) - Grazas pola información ¿en que podo axudala? - Chámoa de Timofónica, estamos chamando para ofrecerlle a nosa promoción Liña Adicional, na que vostede ten dereito a unha liña adicional. ¿A señora estaría interesada? - Vou abrir unha incidencia e dentro dalgúns días entraremos en contacto con vostede para darlle unha decisión, ¿pode anotar o numero de incidencia por favor?...¿ola?, ¿ola? - TUTUTUTUTU...