Dende a súa extracción ata a venda, uso e descarte, todas as cousas na nosa vida afectan comunidades locais e no exterior, pero a maioría disto é oculto da nosa vista a propósito. A Historia das Cousas dura uns 20 minutos, dando unha rápida ollada aos feitos embutidos nos nosos patróns de produción e consumo. A Historia das Cousas expón as conexións entre un enorme número de cuestións ambientais e sociais, e chámanos en conxunto a crear un mundo máis sostible e xusto. Vai ensinarlle algo, vai facer vostede rir, e pode cambiar para sempre o xeito no que mira todas as cousas na súa vida.
Symbian liberou o seu código, xa Nokia o prometeu 2 anos atrás e hoxe, catro meses antes do previsto, symbian é agora oficialmente "Open Source Software"
Baixo Licenza EPL (Eclipse Public License) Nokia liberou máis de 40 millóns de liñas de código fonte de Symbian. Na web da Fundación Symbian, anuncian con alarde a noticia dicindo que "o futuro do teléfono móbil é aberto".
Symbian agora é libre de ser moldeado ao gosto dos desenvolvedores de todo o mundo, e débese ter presente que Symbian está non só na Nokia, se non en outras marcas como a Samsung, Panasonic, Sony Ericsson e Motorola, dando pé a que un puñado de desenvolvedores poida modificar a vontade o famoso sistema operativo. Esta decisión prematura de Nokia para symbian open source é motivada polo gran aumento da fama do concorrente Android, no entanto, Lee Williams da Fundación Symbian comentou: "Cerca dun terzo do código do Android é aberto e nada máis. E o que está aberto é unha colección de middleware. Todo o resto é pechado ou propietario". ";É a maior migración de todos os tempos ao código aberto", dixo o propio Williams.
Ademais, esta decisión de Nokia, deixa claro o anuncio da migración gradual ao sistema operativo Maemo, que dará moita máis capacidade as súas futuras terminais de última xeración.
Vigo Íntegra: Un Plan que arruinaría o territorio, a paisaxe, a natureza, a biodiversidade e o noso patrimonio material e inmaterial. Un Plan que destruiría, polo tanto, a nosa identidade.
Baixo o lema "O ASFALTO NON É PROGRESO" os 30 colectivos abaixo asinantes, entre eles Salvemos Monteferro, queremos convidarvos a tod@s a participar connosco na Manifestación contra o Plan Vigo Íntegra. Este domingo, día 30 de novembro ás 12:00 h.
Partirá da Gran Vía (Praza dos Cabalos) para rematar na Porta do Sol
CONVOCAN: A Ría Non se Vende / A.C. Berra Val Miñor / A.C. Caleidoskopio / A.VV. "Dunas" (Nigrán) / A.VV. "A Irmandade" de Priegue / Afectados Ronda Vigo - Lavadores / Agrupaçom de Montanha "Augas Limpas" / Alternativa Veciñal / Asociación A Groba / Asociación Afectados PO-313 / Bouzas Móvete / Centro Social A Revolta / Clube Espeleolóxico Maúxo / Colectivo Lúa Meiga / Colectivo Nacionalista de Marín / Colectivo Xogo Descuberto / Comisión de Seguimento da Conexión da A-57 con Peinador / Comisión Veciñal contra a Macrodepuradora do Lagares / Foro Social de Cangas / Grupo Axitación Social (GAS) / Luita Verde / Nunca Máis Val Miñor / OAR Redondela / Plataforma Cidadá de Redondela / Plataforma pola Defensa de Mos / Plataforma Priegue Unido / Plataforma Vive Gondomar / Salvemos Monteferro / Sárdoma en Loita / SOS Serra da Groba / Verdegaia
O meu amigo Angel Reigosa, de Salvemos Monteferro, falando coa súa filla de seis anos, acabou facendo este pequeno conto:
Permitídeme hoxe que vos conte un conto. Había unha vez un sistema hidráulico que abastecía a unha poboación. As presas almacenaban a auga que logo por diferentes canos, chegaba ás billas dos cidadáns.
Pasou o tempo e ocorreu que das presas saía moita máis auga da que chegaba ás casas, estaba claro que se perdía auga no traxecto, mais como había auga suficiente, ninguén fixo nada. Este problema inicial, non fixo mais que crecer e crecer. Algunhas veces a auga saía á superficie desde as conducións e entón o buraco era reparado, mais outras veces, a auga discorría baixo terra sen que ninguén o soubese e outras, trileiros da auga canalizábana cara ás súas propiedades sen que ninguén tivese constancia diso.
Nun momento determinado, a auga comezou a escasear e os sisudos mandatarios, logo de meditar durante moito tempo, optaron polo que para eles era a mellor solución: Ir casa por casa recollendo unha garrafa de auga e botar esas garrafas de auga de novo na presa.
O resultado de todo isto, é fácil de entender, onte contáballo á miña filla de 6 anos e coincidiu no diagnóstico: fracaso absoluto. Non parece moi sensato botar auga na presa antes de selar as fugas non vos parece?
E asi acabou o conto. --------------------------------
E todo conto debe ter a súa moral:
Para o meu pobre entender, isto é o que fixeron os nosos "sisudos mandatarios" coa crise financeira mundial. utilizaron a nosa "auga" para introducila de novo na "presa", sen selar antes as "fugas" nin expulsar aos "trileiros da auga" e o resultado pode ser un "fracaso absoluto".
Nota para mellor entender:
@s amig@s de fala portuguesa: Poden mudar presas por "barragems", "billas" por "torneiras" e "trileiros" por "gatunos" ou "vigaristas".
@s amig@s de fala española: Pueden cambiar "billas" por "grifos" y "buraco" por "agujero".
Fai anos coñecín a Warren Wooster cando estivo aqui en Vigo, traballando cuns colegas do meu traballo. Lembro a súa sorpresa ás 11 da mañá ao ver que alguén comía polbo ou luras, xa que no seu país non comen tentáculos, e menos a esa hora. Pero era home de mentalidade aberta e non duvidou un instante en probalos. Durante a súa estancia aqui, probabelmente bateu o record de consumo deses produtos.
Esta é a descrición do seu traballo, escrita por el mesmo: "Eu estiven durante moito tempo involucrado no estudo da función das institucións internacionais que promovan os estudos científicos dos océanos e a aplicación das súas conclusións á utilización racional dos recursos mariños vivos. Estas institucións son ou ben intergobernamentais ou ben non gobernamentais, e mundiais ou rexionais. A miña experiencia foi con organizacións en todas estas categorías, incluída a Comisión Oceanográfica Intergobernamental da Unesco, o Comité Científico de Investigacións Oceánicas, o Consello Internacional para a Exploración do Mar (CIEM), e máis recentemente a Organización de Ciencias Mariñas do Pacífico norte(PICES ).
Aínda que estas organizacións ocúpanse da xeración de información científica relevante para a xestión da pesca, non teñen responsabilidades de xestión. Un dilema foi o de reducir a brecha entre o estudo académico das características do océano e as poboacións e os aspectos prácticos e os problemas políticos da determinación e establecemento das taxas de captura permisible. Cruzar esta ponte é agora máis importante que nunca co recoñecemento da necesidade da xestión dos ecosistemas e a crecente toma de conciencia da influencia das variacións do medio ambiente sobre a abundancia e distribución das poboacións de peixes.
Patricio A. Bernal, Secretario Executivo da COI dixo del recentemente: O pasado luns, 27 de outubro, eu estaba en Dalian participando na cerimonia do premio Warren Wooster 2008, concedido este ano ao profesor Charlie Miller da Universidade Estatal de Oregon. Warren enviou unha mensaxe escrita que foi lida polo Presidente da PICES. Escoitándoa, Alex Bychkov, Secretario Executivo da PICES, sentiu un mal presaxio cando comentou que Warren só enviara unha breve mensaxe escrita en lugar dun vídeo ou unha mensaxe de son como se lle solicitou... "se non se sente con ánimo para iso, debe estar moi baixo". Como mostraron os acontecementos que sucederon, el tiña razón. Esta é unha gran perda para a cooperación internacional en oceanografía e ciencias do mar en xeral. Sen dúbida, botaremos en falta a calidez e personalidade xovial de Warren e o seu sentido do humor rápido e forte.
- ¿Cómo empezó Dakidarria ? Comentarnos un poco vuestra historia desde el inicio hasta el nuevo disco
Dakidarría empezó en el 2002, el primer concierto lo tuvimos a raíz del movimiento Nunca Máis, fue un concierto expansivo que se hizo en toda Galicia simultáneamente, y nosotros lo dimos en el Bar Patos. Dakidarría como grupo se formó tras la separación de una banda anterior de la que veníamos llamada Discordia, de la que quedamos solo dos y montamos Dakidarria pero aún no teníamos sección de vientos ni nada. Pasados un par de años, en el 2004, empezamos a grabar el Fragasaurus y tan solo eramos 4 pero pronto nos dimos cuenta que necesitábamos ampliar plantilla y fue ahí cuando se incorparon los demás pasando a ser 6 y hasta hoy.
- ¿Cómo fue vuestra gira por México?
La gira fue cojonuda. Se montó gracias a Gerardo, de Vantroi, que nos llamó tras haber dado un par de conciertos con ellos. Se pusieron a preparar la gira que hacen todos los años, el Azteka Tour, y se acordó de nosotros y aún hoy nos cuesta creerlo, son un grupo que dan un montón de conciertos por la Península y conocen a mucha gente, sin embargo nos llamó a nosotros. Quedamos flipados. Incluso el bajista dejó el trabajo para irse a Mexico.
Hablando con más grupos todos nos decían que era una gran experiencia y allí fuimos. Cuando llegamos nos llevamos una gran sorpresa porque la gente ya nos conocía, se sabía nuestras canciones e incluso había algunos con camisetas nuestras hechas a mano por ellos, fue increible. Fueron 15 dias, 9 conciertos, radio ,televisión,… mucha promoción. Quien quiera saber un poco puede comprarse el disco que en el dvd incluye un reportaje de todo esto.
Mas en: http://www.musgio.com/2008/03/13/entrevista-gabri-reigosa-dakidarria/
El disco se puede descargar GRATIS desde su página, aunque se agradecen las donaciones: http://www.dakidarria.com/
01 - QUE TIEMBLE LA TIERRA - QUE TIEMBLE LA TIERRA
Desexo convidarvos ao ipernity para poder descobrir os meus álbums de fotos e o meu blogue. Vamos compartir fotos, vídeos, música e conversar online. Non teñas medo, é gratuito!
Stephen John Fry, nacido en 1957, é un comediante, actor, director e escritor británico. Foi elixido por The Observer entre os cincuenta mellores cómicos da historia, e é ben coñecido polo seu agudo cinismo, o seu peculiar estilo do humor tipicamente británico, as súas implicacións políticas, e o seu fanatismo pola tecnologia dixital. Algúns dos seus papeis foron en películas talles como Wilde, V de Vendetta, Os amigos de Peter, a adaptación ao cine do seu libro Guía do autoestopista galáctico ou Un peixe chamado Wanda .
As persoas que promovemos esta chamada queremos manifestar, perante as institucións de autogoberno e como aclaración perante a sociedade galega, o seguinte:
1.- O pobo galego ten dereito a que a súa lingua propia (orixinaria) sexa oficial a todos os efectos no seu ámbito territorial. Os usuarios do galego deben desfrutar no seu territorio do mesmo status legal que o castelán ten no seu.
2.- A situación do galego está moi lonxe de ser así. Non desfrutamos de dereitos lingüísticos plenos para desenvolver a nosa vida diaria con normalidade na nosa lingua na nosa terra. Son os falantes do galego os que resultan discriminados. É o galego o que corre perigo como idioma e os galego falantes os que non son debidamente respectados. Vivimos unha grande inxustiza que é a negación da igualdade e da verdadeira convivencia.
3.- Por iso, resulta realmente preocupante que, desde Madrid, con apoio de importantes medios de comunicación, haxa quen pretenda convencer á opinión pública de que o castelán corre perigo de desaparición e que os seus falantes son discriminados no noso país. Esta inversión da realidade ten como obxectivo que os falantes do galego non teñan dereitos lingüísticos e que os únicos deberes para as Administracións públicas se vinculen ao castelán.
4.- O verdadeiro problema non está na cooficialidade de idiomas como o galego, senón na actitude de quen nega a existencia de pobos e linguas diferentes no Estado español. Esta actitude si é a negación da convivencia e da igualdade. O proceso de normalización de usos do galego foi lento e, até hoxe, insuficiente para garantir o dereito a vivir nesta lingua. O que compre é respectar a legalidade vixente (Estatuto e Lei de Normalización Lingüística) e avanzar con cambios legais na dirección da igualdade e da convivencia. Xustamente a dirección contraria á proposta polos que pretenden a imposición do castelán como único idioma con dereitos e deberes para os cidadáns en todo o territorio do Estado.
5.-. Correspóndelle ao pobo galego, a través das súas institucións representantivas, definir a política lingüística acorde co criterio de cooficialidade e de lingua propia que mesmo o actual Estatuto recoñece para o noso idioma. Esperamos o compromiso das institucións de autogoberno na defensa da igualdade plena de dereitos para o galego e na aplicación de medidas a favor da normalización dos seus usos. Neste labor contarán sempre co noso apoio.
6.- Alertamos á sociedade galega para non se deixar confundir e instámola a cavilar sobre a verdadeira situación do galego no propio país. Defendemos un dereito humano elemental que nos define, ademais, como pobo diferenciado. Debemos ser firmes rexeitando todo posicionamento que persiga recortar dereitos ou retroceder no cativo camiño andado tanto nas administracións públicas, como na vida social.
Essential Files - Software imprescindible para Window$ é un proxecto que recompila nun CD programas moi útiles para o Sistema Operativo Micro$oft Window$.
Aproximadamente o 90% do software incluído é Software Libre. O resto é freeware.
Este proxecto ten como principais obxectivos:
* Facer máis cómoda a tarefa de instalación de programas básicos logo dunha instalación 'limpa' de Window$.
* Instalación de software para equipos sen conexión a Internet.
* Mantemento de PC's: O CD contén antivirus, firewall, desfragmentador, test de memoria...
Todos os programas dispoñibles foron comprobados con Window$ XP. Tamén son compatibles con Window$ Vi$ta. Para versións anteriores do $istema Operativo de Micro$oft, non todos os programas funcionarán.
